Προσβάσιμες Εκδηλώσεις για Όλους | DoItAgain Ελλάδα

Προσμονή

Μια μέρα, ενώ έψαχνα για κάτι διαφορετικό να κάνω το Σαββατοκύριακο, έπεσα πάνω σε μια ανακοίνωση για ειδική προβολή ταινίας με ηχητική περιγραφή σε ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ. Πάντα μου άρεσε ο κινηματογράφος, αλλά μετά το ατύχημα που μου συνέβη πριν καιρό, είχα εγκαταλείψει κάθε ελπίδα να μπορέσω να απολαύσω ξανά μια ταινία στην μεγάλη οθόνη. Η ιδέα όμως της ηχητικής περιγραφής μου φάνηκε τόσο απλή και ταυτόχρονα τόσο επαναστατική - μήπως τελικά θα μπορούσα να ζήσω ξανά αυτή την εμπειρία;

Όταν έκανα κράτηση, η κυρία στο τηλέφωνο με ρώτησε με τόση φυσικότητα για τις ανάγκες μου, λες και ήταν το πιο συνηθισμένο πράγμα στον κόσμο. "Θα θέλατε τον χώρο για αμαξίδιο στην πρώτη σειρά ή προτιμάτε να σας βάλουμε πιο πίσω για καλύτερη θέαση;" Αυτή η απλή ερώτηση με έκανε να νιώσω ορατή, κατανοητή. Ξαφνικά, η ανασφάλεια άρχισε να αντικαθίσταται από μια νέα, ξεχασμένη αίσθηση: την ανυπομονησία.

Βύθιση

Η μέρα της προβολής ήρθε με έναν ιδιαίτερο ηλιοβασίλεμα πάνω από τον Θερμαϊκό. Καθώς πλησίαζα το κινηματοθέατρο, έβλεπα από μακριά την ουρά κόσμου που περίμενε. Αλλά εγώ, χάρη στην προετοιμασία, περνάω απευθείας από την πλαϊνή είσοδο. "Καλώς ορίσατε, κύριε Νίκο!" με χαιρέτησε ο υπεύθυνος, θυμόταν το όνομά μου από την κράτηση. "Σας έχουμε ετοιμάσει μια πολύ καλή θέση, με εύκολη πρόσβαση."

Μέσα στην αίθουσα, το φως ήταν χαμηλό αλλά αρκετά φωτεινό για να βλέπω τον δρόμο μου. Η θέση μου ήταν ιδανική - χώρος για το αμαξίδιο, χωρίς να εμποδίζω κανέναν. Στο πλάι μου, μια ηλικιωμένη κυρία με λευκή ράβδο χαμογελούσε συμπονετικά. "Πρώτη φορά;" ρώτησε χαμηλόφωνα. "Εγώ έρχομαι κάθε μήνα. Ο γιος μου με πηγαίνει. Είναι σαν να ξαναβλέπω, με τα αυτιά μου."

Ξαφνικά, σιγά-σιγά, τα φώτα έσβησαν. Η ταινία ξεκίνησε, και μέσα από τα ακουστικά που μου είχαν δώσει, άκουγα την ηρωίδα να περιγράφει με τόση ζωντάνια τη σκηνή που εξελίσσονταν μπροστά μου, που μου έφερνε δάκρυα στα μάτια. Ήταν σαν να ανοίγει ένας νέος κόσμος μπροστά μου, μια πύλη που νόμιζα κλεισμέρη για πάντα.

Αντανάκλαση

Όταν τελείωσε η ταινία, έμεινα ακίνητος στη θέση μου, νιώθοντας τα συναισθήματα να μου πλημμυρίζουν την καρδιά. Η κυρία με τη ράβδο μου έπιασε το χέρι και μου είπε: "Το ξέρω, παιδί μου. Κι εγώ έτσι ένιωθα την πρώτη φορά." Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι δεν ήταν απλώς μια ταινία που είδα - ήταν η απόδειξη ότι η ζωή συνεχίζεται, απλώς με διαφορετικούς ρυθμούς.

Τώρα, όταν περνάω από το λογότυπο του Φεστιβαλ, χαμογελάω. Ξέρω ότι εκεί μέσα, κάπου ανάμεσα στις αίθουσες, υπάρχει μια θέση φτιαγμένη ειδικά για μένα. Και αυτό δεν είναι τίποτα λιγότερο από μαγεία.

1. Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του διοργανωτή για λεπτομέρειες σχετικά με τα μέτρα προσβασιμότητας.
2. Επικοινωνήστε με την υποστήριξη για συγκεκριμένες ερωτήσεις ή ανάγκες.
3. Ελέγξτε τις επιλογές μετακίνησης και στάθμευσης.
4. Ενημερωθείτε σχετικά με τις παροχές (π.χ. χώροι ησυχίας, WC).
5. Κρατήστε εισιτήρια εκ των προτέρων για να εξασφαλίσετε τη θέση σας.
6. Φροντίστε να έχετε μαζί σας τα απαραίτητα έγγραφα (π.χ. πιστοποιητικό αναπηρίας).
7. Μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια από το προσωπικό.

• Εγγραφή στην εκδήλωση (όταν απαιτείται)
• Έλεγχος των διαθέσιμων μέτρων προσβασιμότητας
• Ενημέρωση για συγκεκριμένες ανάγκες εκ των προτέρων
• Έλεγχος των ωρών αιχμής για εύκολη πρόσβαση
• Διαθεσιμότητα συνοδού (όταν απαιτείται)
• Έλεγχος των καιρικών συνθηκών (για εξωτερικούς χώρους)
• Γνώση των δικαιωμάτων σας σχετικά με την προσβασιμότητα

Όλες οι εκδηλώσεις έχουν ελεγχθεί για βασικά πρότυπα προσβασιμότητας. Παρακαλούμε ενημερώστε τους διοργανωτές τουλάχιστον 48 ώρες πριν για ειδικές ανάγκες, όπως χειρονομική μετάφραση ή ειδικές διατροφικές απαιτήσεις.